Afgelopen tijd zat mijn zoon niet lekker in zijn vel tijdens de voetbaltrainingen. Gek, want hiervoor had hij er altijd zin in, stond hij klaar om te gaan trainen. Hij kon best lekker voetballen, maar waar hij over struikelde is het begrijpen van een strategie of hoe je als team speelt.

Toen ik van zijn begeleider hoorde dat ze er ook moeilijk hun vinger achter kregen, zijn we samen gaan kijken hoe we het konden verbeteren. Niet alleen heb ik meer uitgelegd over  hoe het is om ADD te hebben, maar ben ik ook gaan kijken op de training, zodat we konden kijken hoe het beter kon gaan voor hem. Deze samenwerking tussen de trainer, begeleiders, wij als ouder en onze zoon zorgde uiteindelijk voor een win-win-situatie.

Graag deel ik met jullie de tips die we besproken en nog wat goede ideeën

Wees je kinds grootste supporter

Er is geen betere zaakwaarnemer voor een kind met AD(H)D of andere neurologische diagnose – of eigenlijk voor elk kind – dan een ouder. Samen met leerkrachten en sportcoaches is het essentieel dat ouders zich realiseren dat het gedrag van elk kind uniek is, zelfs als dat niet bij zijn of haar leeftijd past. Het is jouw taak als ouder om de sterke en zwakken kanten van je kind te herkennen en hem/haar te helpen met activiteiten die daar bij passen, inclusief sport.

Juist teamsport is moeilijk voor kinderen met AD(H)D, omdat er zoveel verschillende factoren zijn die een kind kunnen overweldigen. Daarom hebben deze kinderen een steuntje in de rug nodig. Jij, als ouder, hebt zaken uitgezocht, uitgeprobeerd en jij maakt je kind met zijn speciale behoeften als geen ander. Gebruik je kennis! Want de meeste coaches zijn goedbedoelende ouders die wel eens wat van AD(H)D gehoord hebben. En ook coaches die al eens een speciale training hiervoor volgden zullen jouw inbreng, ervaring en kennis over je kind waarderen, zodat ze hem/haar kunnen helpen bij de inzet voor zijn teamsport.

Als je een sport voor of liever met je kind kiest, hou dan zijn sterke kanten maar ook zijn kanten waarin hij nog moet groeien in je achterhoofd. Sommige kinderen met AD(H)D kunnen moeilijk tegen hun verlies. Kijk of dan een teamsport, waarin het kind het verlies met zijn teammaatjes kan delen, of een individuele sport het beste bij hem/haar past. Een kind met aandachtsproblemen zal waarschijnlijk leren van een sport met constante beweging en spanning, daardoor krijgt zijn aandacht nauwelijks de kans om te verslappen. Deel je zorgen en tips met de trainers of begeleiders!

Overleg met de trainer

Ik zou je aan willen moedigen om de onderstaande ideeën met de trainer en begeleiders te bespreken. Het zijn strategieën in de loop der jaren bij verschillende coaches, kinderen en ouders hun waarde bewezen hebben.

  • Verneder een kind nooit. Dit lijkt voor de hand liggend, maar jammer genoeg gebeurt het nog vaak. Sommige coaches denken dat het in verlegenheid brengen, vernedering en straf (30 extra rondjes rennen als een oefening niet goed gedaan is)  er voor zullen zorgen dat een kind dan wel op zou letten. Maar deze aanpak werkt niet bij een kind met AD(H)D!
    Een coach kan er juist beter proberen achter te komen wat een kind precies niet begrijpt en hem/haar mee helpen. Misschien kan de trainer een teammaatje aanwijzen die je kind door de spelletjes en oefeningen heen helpt.
  • Train met energie. Kinderen met AD(H)D zullen zich vervelen en afgeleid raken als ze op hun beurt moeten wachten. Moedig de trainer aan om oefeningen te doen die veranderingen en constant bewegen van de kinderen vragen.
  • Een-op-een contact werkt! AD(H)D kinderen zien door de bomen het bos niet meer bij groepsinstructies. Vraag de trainer om even een-op-een de oefening uit te leggen of in de gaten te houden dat je kind dicht bij hem staat zodat hij/zij tijdens de uitleg bij de les gehouden kan worden.
  • Check-check-dubbel check. Stel voor dat de trainer je kind even apart neemt om te vragen of hij de uitleg begrepen heeft, door om een herhaling van de uitleg te vragen. Dit werkt super om communicatiefoutjes te vermijden. Als een kind niet mee lijkt te doen of in de war lijkt, is het goed als de coach probeert uit te vinden, waar het in de uitleg misging, zodat dat de onduidelijkheid met wat extra uitleg de wereld uit geholpen wordt.
  • Win – en verlies – als een team. Veel kinderen kunnen niet goed tegen hun verlies. Het is belangrijk dat de kinderen van de coach leren dat winnen of verliezen iets is wat je met het hele team doet. Een speler mag niet de schuld krijgen, ook al mistte hij dat laatste schot of zorgde hij voor een tegencorner. Het is aan de trainer en begeleiders om bij te brengen dat sportiviteit geldt voor alle spelers, te beginnen op de eerste training. Ondersteuning, bemoediging en respect voor alle spelers zou een van de belangrijkste peilers moeten zijn.
  • Laat spelers op verschillende posities spelen. Als de trainer de kinderen op de posities rouleert kan ieder teamlid een keer een actieve rol spelen. Dit helpt je kind – samen met de andere spelertjes – om energie goed kwijt te raken en waarschijnlijk leren ze er nog iets nieuws bij ook.
  • Doseer spanning. Kinderen met AD(H)D verliezen zich vaak in het passie van het spel en dan vergeten ze de hele strategie en het samenspelen als team. Als een trainer dat weet kan hij helpen om je kind zijn aandacht goed te focussen.
  • Hou ze bezig. Als je kind iets kan doen terwijl hij op de bank zit, blijft zijn/haar aandacht beter gefocust. En er is altijd wel iemand nodig om de score bij te houden, de spullen bij elkaar te houden of andere van dit soort karweitjes.
  • Geef ze rust. De trainer kan een ‘take-a-break plannetje’ met je kind bedenken. Even een pauze geeft een kind wat zich overweldigd voelt de rust om weer bij zichzelf te komen.
  • Denk jonger. Kinderen met AD(H)D zijn sociaal en emotioneel vaak jonger dan hun leeftijd. Als ze met kinderen die een jaar of twee jonger dan hen zijn mee kunnen doen, zullen ze er meer plezier in hebben.
  • Wees positief. Vraag de trainer om de sterke kanten van je kind te benutten en er bij de training de nadruk op te leggen. Als bijvoorbeeld de voetbaltrainer van je kind ziet dat hij/zij vastberaden is om de bal niet door te laten, kan hij hem/haar misschien keeper maken.

Een goede trainer zal blij zijn als je handvaten geeft voor jouw kind. Trainers krijgen zo de kans om grote impact te maken op hun pupillen, niet alleen tijdens de sport, maar ook daarna. Hij kan elke speler het gevoel geven dat hij/zij een belangrijk teamlid is – ieder met zijn eigen talenten die van het team een superteam maken.